19 november 2026

Wettelijke bescherming van het expertisevak: praat niet over ons, maar met ons!

Auteur: NIVRE
Bestuur
Susan Mogony

Wie zich schade-expert of letselschadebelangenbehartiger noemt, hoeft daarvoor geen enkele opleiding te hebben gevolgd. Er gelden geen wettelijke kwaliteitseisen en er is geen verplichte toetsing van deskundigheid. Dat is opmerkelijk voor een beroep waarin mensen vaak op kwetsbare momenten afhankelijk zijn van deskundig advies. Het NIVRE pleit daarom al langer voor wettelijke bescherming van het expertisevak. En gelukkig staan we daarin niet alleen.

Tijdens twee Kamerdebatten in november werd opnieuw duidelijk dat de discussie over wettelijke beroepsbescherming nog lang niet is afgerond. Tweede Kamerleden Songül Mutluer (PRO) en Ulysse Ellian (VVD) blijven aandringen op wettelijke kwaliteitseisen voor letselschadebelangenbehartigers. Dit ondanks het besluit van staatssecretaris Claudia van Bruggen om geen wettelijke beroepsregulering of verplichte certificering in te voeren en in plaats daarvan te vertrouwen op verdere zelfregulering.

Voor ons is dat een moeilijk te begrijpen keuze. Al 35 jaar zetten wij ons in voor de kwaliteit en professionaliteit van schade-expertise en pleiten sinds enkele jaren nadrukkelijk voor wettelijke bescherming van het expertiseberoep. NIVRE-geregistreerden moeten voldoen aan strenge opleidings- en kwaliteitseisen, hun kennis en vaardigheden permanent bijhouden en zich houden aan gedragsregels. Bovendien zijn zij onderworpen aan onafhankelijk tuchtrecht. Maar wie zich niet registreert, hoeft aan geen van deze verplichtingen te voldoen en kan zich – in tegenstelling tot een letselschade-advocaat die een wettelijk beschermde titel voert – toch gewoon schade-expert noemen. En precies daar wringt de schoen. Want hoe kan een slachtoffer beoordelen of de ingeschakelde letselschade-expert daadwerkelijk deskundig en betrouwbaar is? Kijk naar de vastgoedmarkt. Daar speelt iets soortgelijks. Als het aan de minister ligt worden makelaars verplicht zich in te schrijven in een beroepsregister, komen er wettelijke gedragsnormen en mogen ze hun beroep niet meer uitoefenen als ze die herhaaldelijk overtreden.

Politiek houdt druk op de ketel

Voorafgaand aan de Kamerdebatten Juridische Beroepen op 4 november en Slachtofferbeleid op 12 november hebben wij de Tweede Kamer per brief opgeroepen de staatssecretaris kritisch te bevragen. Want hoewel zelfregulering de afgelopen decennia veel heeft gebracht, heeft zij ook duidelijke grenzen. Regels die alleen gelden voor partijen die zich er vrijwillig aan onderwerpen, houden malafide beroepsbeoefenaren niet buiten de deur.

Daarom hebben wij niet alleen gewezen op het ongelijke speelveld en aangedrongen op aanvullend onderzoek naar de omvang van de misstanden, maar ook aandacht gevraagd voor het voorzorgsbeginsel. En daarnaast pleitten wij er ook voor te onderzoeken hoe verzekeraars binnen de wettelijke kaders informatie over malafide belangenbehartigers uit hun frauderegisters kunnen delen, zodat deze informatie kan bijdragen aan het voorkomen van nieuwe misstanden.

Dat geluid klinkt gelukkig ook in de Tweede Kamer. Mutluer en Ellian pleiten voor een wettelijke deskundigheidseis voor letselschadebelangenbehartigers. Mutluer wees daarbij op een quickscan van advocaat Petra Oskam en hoogleraar Arvin Kolder, waaruit volgens haar een voorzichtige schatting van circa 2.000 dossiers met kwalijke praktijken naar voren komt. Mogelijk slechts het topje van de ijsberg.

Tijdens het debat van 12 november kondigde Mutluer een nieuwe motie over kwaliteitseisen aan. Zij kreeg daarbij steun van Ingrid Coenradie (JA21), die eveneens vraagtekens plaatste bij het ontbreken van een registratieplicht en een verplicht kwaliteitskeurmerk.

Een kwaliteitsondergrens, maar voor wie?

Staatssecretaris Van Bruggen houdt vooralsnog vast aan zelfregulering, maar zegde wel toe met brancheorganisaties in gesprek te gaan over een gezamenlijke kwaliteitsondergrens. Dat is een stap in de goede richting. Maar wat ons betreft mag het niet bij vrijblijvende afspraken blijven. Want wat heeft een kwaliteitsondergrens voor zin als beroepsbeoefenaren zich er eenvoudig aan kunnen onttrekken? En waarom zouden alleen geregistreerde experts moeten investeren in opleiding, permanente educatie en kwaliteitsborging, terwijl anderen zonder die verplichtingen dezelfde diensten mogen aanbieden?

Het NIVRE pleit daarom voor wettelijke basiseisen die voor iedereen gelden. Niet alleen binnen de letselschadebranche, maar binnen het gehele expertisevak. Ook in onze andere branches is de beroepstitel immers niet beschermd.

Niet over ons, maar met ons

De komende periode gaat de staatssecretaris met branchepartijen in gesprek over de toekomst van kwaliteitsborging. Wij sluiten daar graag bij aan. Niet alleen omdat wij al 35 jaar ervaring hebben met registratie, kwaliteitseisen en tuchtrecht, maar vooral omdat de uitkomst van deze discussie ons beroep rechtstreeks raakt.

Voor ons staat één ding vast: wie zich schade-expert noemt, moet kunnen aantonen deskundig, betrouwbaar en toetsbaar te zijn. Niet omdat hij of zij daar vrijwillig voor kiest, maar omdat iedereen die op die expertise vertrouwt daar recht op heeft.

Het gaat immers ook over ons beroep. En daarom luidt onze oproep aan de staatssecretaris: praat niet over ons, maar met ons!